متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · اشعار منتسب

شمارهٔ ۲۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
من دوش پنهان می‌شدم تا قصر جانان سنگنک
۲
نرمک نهادم پای را رفتم به ایوان سنگنک
۳
دیدم نگار نازنین بر تخت زر در خواب خوش
۴
من از نهیب بیم او چون بید لرزان سنگنک
۵
کردم دو انگشتان دراز آهستهک آهستهک
۶
برداشتم برقع به ناز از ماه تابان سنگنک
۷
یک نیمه نرگس باز کرد از خواب جنبانید سر
۸
شد بر رخ همچون مهش زلف پریشان سنگنک
۹
گفتا به من ای باهنر گفتم منم مسکین تو
۱۰
تا گر کسی یابد خبر ای راحت جان سنگنک
۱۱
باری به کام خویشتن آوردمش در بر دمی
۱۲
بانگ نوا زد آن زمان مرغ سحرخوان سنگنک
۱۳
گفتا که حافظ خیز و رو صبح است بر ایوان شاه
۱۴
بر شاه خوان این قصه را از خلق پنهان سنگنک
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.