زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سیف فرغانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۳۱۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای بت پسته دهن وقت تو چون نامت خوش
۲
عیش تلخ من ازآن چشم چو بادامت خوش
۳
بگل روی خود ایام مرا خوش کردی
۴
باد چون موسم گل جمله ایامت خوش
۵
می کنم ناله زعشق تو چو بلبل که مرا
۶
همچو اندام گل آمد گل اندامت خوش
۷
با رهی گربکنی سرکشی و نازت خوب
۸
در سماع ار بروی جنبش وآرامت خوش
۹
دوش بخت من شوریده درآمد از خواب
۱۰
مژده یی داد بمن راست چوپیغامت خوش
۱۱
کز می عشق اگر چند دهانت تلخ است
۱۲
عاقبت همچو لب خویش کند کامت خوش
۱۳
گرچه در عشق بسی رنج کشیدی زآغاز
۱۴
رو که چون قصه یوسف شود انجامت خوش
۱۵
بود باید زبرای شب وصلش امروز
۱۶
با غم هجر وی ای خواجه بناکامت خوش
۱۷
ای زانعام تو خلقی شده بی اندیشه
۱۸
چند باشیم باندیشه انعامت خوش
۱۹
سیف فرغانی از ذکر تو ایام مرا
۲۰
می کند همچو دل خویش بدشنامت خوش

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.