غزل شمارهٔ ۱۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نَسیِم الوَرد یَذکُرنِی حَبِیب ِ
۲
و یُحَیینی بصَوتِ العَندَلیبِ
۳
طَبیبِ العِشقِ دَاوا کُل َّ داءٍ
۴
فَکَیفَ و زادَنی دائی طَبِیبِ
۵
یُفارقُنِی الرَّقِیبُ عَنِ الَّفیقِ
۶
فَقارب بَینَنا یا ذالرَقِیبِ
۷
لِیَومِ الهَجرِ لِی یَومٌ عَصِیبٌ
۸
و إنَّی خِفتُ مِن یومٍ عَصِیِبِ
۹
فُؤادٍ غابَ یا سلمایَ عَنِیّ
۱۰
فإذ یَاتِیک أحسِن بالغَریبِ
۱۱
نَصیبی بالهَوا نَصَب وداءٌ
۱۲
أصَبنا ما أصَبنا یا نَصیبِ
۱۳
ببعدِ الهَجرِ إنی إذ امُوتُ
۱۴
فَقُربُالوَصلِ أرجُو عَنقَریبِ