غزل شمارهٔ ۷۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
اگر ساقی به بزم ما قلندر وار بنشیند
۲
بسا صوفی که اندر حلقه ی خمّار بنشیند
۳
به زاریّ دل زارم ترا ای دل نیازارم
۴
کزان زاری ترا بر دل مباد آزار بنشیند
۵
به عزم رفتن از مجلس به هر باری که برخیزی
۶
از آن برخاستن بر دل مرا صدبار بنشیند
۷
چو خشم فتنه انگیزش کند مستی و مستوری
۸
نماند هیچ زاهد راکه او هشیار بنشیند
۹
کسی در معرض مردان برآرد نام منصوری
۱۰
که برخیزد زسر و آنگه به پای دار بنشیند
۱۱
کسی در دیده ی مردم بود چون مردم دیده
۱۲
که همچون دیده ی گلگون میان خار بنشیند
۱۳
دل ابن حسام از رنج و از تیمار بیمار است
۱۴
مگر دلبر به تیمار دل بیمار بنشیند