غزل شمارهٔ ۱۴۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر چه بس منفعل از شرم گناه آمده ایم
۲
تکیه بر مرحمت لطف اله آمده ایم
۳
دست در دامن ملاح عنایت زده ایم
۴
ما بدین بحر نه از بحر شناه آمده ایم
۵
رقم جرم و گناه از صفحات عملم
۶
محو فرمای که بس نامه سیاه آمده ایم
۷
دهن از سوز درون خشک و رخ از دیده پر آب
۸
به انابت بدرت با دو گواه آمده ایم
۹
تا به اعزازچو یوسف به عزیزی برسیم
۱۰
ما بدین مصر به تاریکی چاه آمده ایم
۱۱
جای آن هست که دریوزه کنیم ابن حسام
۱۲
بر سر راه چو بی توشه ی راه آمده ایم