غزل شمارهٔ ۱۴۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ترا که گفت که بر برگ گل کلاله فکن
۲
بنفشه تاب ده و بر رخ چو لاله فکن
۳
به غمزه صید دل عاشقان کن و آنگه
۴
بهانه بر نظر نرگس غزاله فکن
۵
میار باده تلخم که عیش من تلخ است
۶
ز لعل خویش می ناب در پیاله فکن
۷
چو درد نامه عشاق خویشتن خوانی
۸
کرشمه ای کن و چشمی برین رساله فکن
۹
مقال ابن حسام آتشی دل آشوبست
۱۰
ز دیده آب سرشکی بر بن مقاله فکن