متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
رشیدالدین وطواط · قصاید

شمارهٔ ۱۹۹ - نیز در ستایش اتسز

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای همایون در تو کعبهٔ بهروزی
۲
رایت عالی تو آیت پیروزی
۳
گشت بهروز هر آن کس که بتو پیوست
۴
خدمتت نیست مگر مایهٔ بهروزی
۵
روزی خلق زمین نیست مگر از تو
۶
آسمان ، ملکا ، کز تو بود روزی
۷
پشت ملکی و همی ملک بیفزاری
۸
روی شرعی و همی شرع بیفروزی
۹
کار ناصح بکف راد همی سازی
۱۰
جان حاسد بتف تیغ همی سوزی
۱۱
تیغ چو گه حمله بکف گیری
۱۲
مرگ را غارت ارواح بیآموزی
۱۳
تو بنیزه همه جز سینه نمی دری
۱۴
تو بپیکان همه جز دیده نمی دوزی
۱۵
بیکی تیر ، که در حرب بیندازی
۱۶
بی عدد کینه ز بدخواه بیندوزی
۱۷
مال ایام باحرار همی بخشی
۱۸
وام احرار ز ایام همی توزی
۱۹
بندهٔ دست تو و چاکر جودتست
۲۰
ابر نوروزی و باران شبانروزی
۲۱
عید و نوروز اگر نیست ، تو باقی مان
۲۲
که جهان را بکرم عیدی و نوروزی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.