شمارهٔ ۲۰۰ - در مدح شمس الدین محمد بن علی
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مراست عشقی افتاده با تو ، لم یزلی
۲
غزل تو گویم ، که لایق غزلی
۳
ز حکم لم یزلی عشق تو رسید بمن
۴
چگونه دفع توان کرد حکم لم یزلی ؟
۵
منم که در همه عالم بعاشقی مثلم
۶
تویی که در همه گیتی بدلبری مثلی
۷
بچهره چون قمری ، بلکه حسرت قمری
۸
ببوسه چون عسلی ، بلکه بهتر از عسلی
۹
اگر شکوفه نماند برخ ازو عوضی
۱۰
و گر بنفشه نپاید بزلف ازو بدلی
۱۱
گهی بطرهٔ طرار صبر من ببری
۱۲
گهی بغمزهٔ غماز جان من بخلی
۱۳
بتو بنازد خوبی ، چنانکه مجد و علو
۱۴
بشمس دین پیمبر محمدبن علی
۱۵
اجل نظام معالی ، جمال ملت و دین
۱۶
که اوست خسرو آفاق را صفی و ولی
۱۷
کریم طبع بزرگی ، که فرع خدمت اوست
۱۸
کرامت ابدی و سعادت ازلی
۱۹
بنای دین هدی را دلش عماد و اساس
۲۰
قضای دین کرم را کفش وفی و ملی
۲۱
بزرگوارا ، دریا دلا ، بعلم و بحکم
۲۲
ستودهٔ اممی و گزیدهٔ مللی
۲۳
شعار شرع ز تو گشت ظاهر و در دهر
۲۴
ز هیبت تو نه زنار ماند و نه عسلی
۲۵
ز روی فضل و کرامت خزانهٔ حکمی
۲۶
بوقت جود و سخاوت نشانهٔ املی
۲۷
چو نکته گویی در بزم ناشر درری
۲۸
چو خامه گیری در دست ناشر حللی
۲۹
نه آفتابی و مر اعتدال عالم را
۳۰
چو آفتاب فروزان بنقطهٔ حملی
۳۱
ضمیر پاک تو داند چگونه می یابد
۳۲
همه علوم جهان سربسر خفی و جلی
۳۳
بقای مدت تو باد در حریم دول
۳۴
که تو بدولت شایسته زینت دولی