شمارهٔ ۳ - در مدح ملک اتسز
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
یار با من همی وفا نکند
۲
تا تواند بجز جفا نکند
۳
اوستادیست در جفا، که بحکم
۴
یک دقیقه همی خطا نکند
۵
نگذرد ساعتی بر آن رعنا
۶
که دلم خستهٔ عنا نکند
۷
بدعا خواستم غم عشقش
۸
هیچ عاقل چنین دعا نکند
۹
حاجتم هست ازو جواب سلام
۱۰
زین قدر حاجتم روا نکند
۱۱
بحدیثی مرا کند شادان
۱۲
چو زیان نیستش چرا نکند ؟
۱۳
حالت درد من کجا داند؟
۱۴
تا همین حالتش سزا نکند
۱۵
هم روا دارم این همه محنت
۱۶
گر جهانش ز من جدا نکند
۱۷
کند از من زمانه یار جدا
۱۸
چه کنم با زمانه تا نکند ؟
۱۹
کشت خواهد مرا بجور ولی
۲۰
عدل خوارزمشه رها نکند
۲۱
تخت خوارزمشاه عالی باد
۲۲
عالم از دشمنانش خالی باد
۲۳
ای برخ ماه آسمان گشته
۲۴
وی بقد سرو بوستان گشته
۲۵
کوی تو با نعیم دولت تو
۲۶
خوشتر از خلد جاودان گشته
۲۷
همچو جان عزیز انده تو
۲۸
آفت صد هزار جان گشته
۲۹
تو پریچهر ای نه ای ، که پری
۳۰
هست از شرم تو نهان گشته
۳۱
بی بر همچو پرنیانت مرا
۳۲
شخص چون تار پرنیان گشته
۳۳
بی رخ همچو ارغوانت مرا
۳۴
اشک همرنگ ارغوان گشته
۳۵
پشتم از بیم تیر غمزهٔ تو
۳۶
خم گرفته تر از کمان گشته
۳۷
چون روانی بلطف و در غم تو
۳۸
خونم از دیدگان روان گشته
۳۹
من سبک دل زعشق و بر دل من
۴۰
بار تیمار تو گران گشته
۴۱
دیدهٔ من گهر فشان ز غمت
۴۲
همچو دست خدایگان گشته
۴۳
تخت خوارزمشاه عالی باد
۴۴
عالم از دشمنانش خالی باد
۴۵
ای خجل گشته آفتاب از تو
۴۶
خانهٔ صبر من خراب از تو
۴۷
چند تابی دو زلف مشکین را؟
۴۸
ای دل و جان من بتاب از تو
۴۹
چو رخ تو ز شرم خوی گیرد
۵۰
طیره گردد گل و گلاب از تو
۵۱
در خوشی و کشی برند حسد
۵۲
سرویازان و مشک ناب از تو
۵۳
نمکی جمله و بر آتش عشق
۵۴
دل خلقی شده کباب از تو
۵۵
لب تو شکرست و من دایم
۵۶
مانده ام چون شکر در آب از تو
۵۷
از سر مهر چون سؤال کنم
۵۸
نشنوم جز بکین جواب از تو
۵۹
تو همه راحتی ، چه معنی راست
۶۰
بهرهٔ من همه عذاب از تو ؟
۶۱
بی حظابی که آمدست از من
۶۲
نیست چندین جفا صواب از تو
۶۳
داد من بی خلاف بستاند
۶۴
خسرو مالک الرقاب از تو
۶۵
تخت خوارزمشاه عالی باد
۶۶
عالم از دشمنانش خالی باد
۶۷
ای ز عزمت خجل شهاب فلک
۶۸
رأی تو رشک آفتاب فلک
۶۹
بعلو جلال و رفعت قدر
۷۰
خاک صدر تو برده آب فلک
۷۱
نفس پاکت مشاهده کرده
۷۲
هر چه رازست در حجاب فلک
۷۳
امر عالیت را بخیر و بشر
۷۴
سمع و طاعت شده جواب فلک
۷۵
ناصحت صاحب نعیم جنان
۷۶
حاسدت عاجز عذاب فلک
۷۷
وقت هیجا خیال خنجر تو
۷۸
برده آرام دهر و خواب فلک
۷۹
هست از عدلت اعتدال جهان
۸۰
هست از حربت اضطراب فلک
۸۱
حزم تو منشاء درنگ زمین
۸۲
عزم تو مبدأ شتاب فلک
۸۳
با وفاق تو انتظام نجوم
۸۴
وز خلاف تو اجتناب فلک
۸۵
از برای شکار جان عدوت
۸۶
باز کردست پر عقاب فلک
۸۷
تخت خوارزمشاه عالی باد
۸۸
عالم از دشمنانش خالی باد
۸۹
جز دلت علم را قوام نداد
۹۰
جز کفت جود را نظام نداد
۹۱
آنچه دست تو داد وقت عطا
۹۲
ببهار اندرون غمام نداد
۹۳
هر که با تو مسالمت نگزید
۹۴
دولتش پاسخ سلام نداد
۹۵
دشمنت را خدای عز و جل
۹۶
در مقام طرب مقام نداد
۹۷
جز مذلت برو سلام نکرد
۹۸
جز شقاوت بدو پیام نداد
۹۹
صبح او همچو شام گشت و قضا
۱۰۰
عمرش از صبح تا شام نداد
۱۰۱
لفظ اقبال بر سریر جلال
۱۰۲
جز ترا مژدهٔ دوام نداد
۱۰۳
تا ندیدت زمانه در خور ملک
۱۰۴
مملکت را بتو زمام نداد
۱۰۵
شکر حق را که هر چه داد بتو
۱۰۶
از همه نوع جز تمام نداد
۱۰۷
فضلا را بشرق و غرب درون
۱۰۸
جز نوال تو نان و نام نداد
۱۰۹
تخت خوارزمشاه عالی باد
۱۱۰
عالم از دشمنانش خالی باد
۱۱۱
بخت بر درگهت مقیم شده
۱۱۲
کار شرع از تو مستقیم شده
۱۱۳
بر بداندیش تو زهیبت تو
۱۱۴
صحن آفاق چون جحیم شده
۱۱۵
کین تو فرصت عذاب شده
۱۱۶
قهر تو مایهٔ نعیم شده
۱۱۷
همه اطفال بدسگالانت
۱۱۸
از سر تیغ تو یتیم شده
۱۱۹
با بیان تو وقت کشف علوم
۱۲۰
مشکلات جهان سلیم شده
۱۲۱
خلق تو در صفا و در رقت
۱۲۲
روضهٔ ملک را نسیم شده
۱۲۳
ناصحت با طرب قرین گشته
۱۲۴
حاسدت با ندم ندیم شده
۱۲۵
چرخ از زادن چو تو شاهی
۱۲۶
تا بروز قضا عقیم شده
۱۲۷
از پی دفع سحر مکاران
۱۲۸
رمح تو معجز کلیم شده
۱۲۹
از حسامت بگونهٔ پرگار
۱۳۰
قالب سر کشان دو نیم شده
۱۳۱
تخت خوارزمشاه عالی باد
۱۳۲
عالم از دشمنانش خالی باد
۱۳۳
دهر از خدمت تو خالی نیست
۱۳۴
چرخ با همت تو عالی نیست
۱۳۵
باطن و ظاهر ترا زیور
۱۳۶
جز معانی و جز معالی نیست
۱۳۷
همچو اخلاق تو ریاحین نیست
۱۳۸
همچو الفاظ تو لئالی نیست
۱۳۹
هر کجا صدر تست ، دولت را
۱۴۰
مستقر جز در آن حوالی نیست
۱۴۱
نیست یک تن ز خسروان ، که ترا
۱۴۲
از ممالیک و از موالی نیست
۱۴۳
ملک و دین را بجز تو حافظ نیست
۱۴۴
بحر و بر را بجز تو والی نیست
۱۴۵
روزگارت بجز متابع نیست
۱۴۶
و آسمانت بجز متالی نیست
۱۴۷
یک زبان از ثنات فارغ نیست
۱۴۸
یک ضمیر از هوات خالی نیست
۱۴۹
در هلاکش کند سپهر غلو
۱۵۰
هر که در دوستیت غالی نیست
۱۵۱
خادمان را مگر ز مجلس تو
۱۵۲
سعی جاهی و عون حالی نیست
۱۵۳
جز تو امروز در ولایت فضل
۱۵۴
چون نکو بنگریم و الی نیست
۱۵۵
تخت خوارزمشاه عالی باد
۱۵۶
عالم از دشمنانش خالی باد
۱۵۷
نام و نان داد شهریار مرا
۱۵۸
خدمتش کرد بختیار مرا
۱۵۹
از سحاب مکارمش بشکفت
۱۶۰
بخزان اندرون بهار مرا
۱۶۱
وز عطای یمین او بفزود
۱۶۲
بیمین اندرون یسار مرا
۱۶۳
کام دل شد شکار من ، تا شاه
۱۶۴
برد با خود سوی شکار مرا
۱۶۵
رفتم اندر غبار مرکب او
۱۶۶
کیمیا گشت آن غبار مرا
۱۶۷
کرد صدق عنایت جاهش
۱۶۸
بر همه کام کامگار مرا
۱۶۹
راه دولت بمن نبود ، آنگه
۱۷۰
مرکبی داد راهوار مرا
۱۷۱
دست انعام او بلطف نهاد
۱۷۲
همه لذات در کنار مرا
۱۷۳
بر چنین اسب در نیاید نیز
۱۷۴
خیل احداث روزگار مرا
۱۷۵
نکند قصد من ، چو بیند چرخ
۱۷۶
بر چنان باره ای سوار مرا
۱۷۷
تخت خوارزمشاه عالی باد
۱۷۸
عالم از دشمنانش خالی باد
۱۷۹
این نه اسبست چرخ گردانست
۱۸۰
مرکب خاص شاه گیهانست
۱۸۱
تند کوهی بوقت آرامش
۱۸۲
گرد بادی بوقت جولانست
۱۸۳
فعل او هست چون هلال ، و لیک
۱۸۴
جبهتش آفتاب تابانست
۱۸۵
صحن آفاق با توسع او
۱۸۶
یک تگش را کمینه میدانست
۱۸۷
سوی بالا دعای پیغمبر
۱۸۸
سوی پستی قضای یزدانست
۱۸۹
هست دریا گذار و از دریا
۱۹۰
وهم را عبره کردن آسانست
۱۹۱
سم او سنگ خاره را بشکست
۱۹۲
چه شگفت ؟ آن نه سم که سندانست
۱۹۳
گوش او سینهٔ سپهر بخست
۱۹۴
چه عجب ؟ کان نه گوش ، پیکانست
۱۹۵
لایق زین گر این براق آمد
۱۹۶
که ز وصفش عقول حیرانست
۱۹۷
بور بیژن سزای گردونست
۱۹۸
رخش رستم برای پالانست
۱۹۹
تخت خوارزمشاه عالی باد
۲۰۰
عالم از دشمنانش خالی باد
۲۰۱
خسروا، دولتت مسخر باد
۲۰۲
عالم از جاه تو منور باد
۲۰۳
کردگارت معین و ناصر گشت
۲۰۴
روزگارت مطیع و چاکر باد
۲۰۵
دشمنت را زرمح چون مارت
۲۰۶
همچو کژدم دو دست بر سر باد
۲۰۷
رأی و در مراسم اسلام
۲۰۸
بحلال و حرام داور باد
۲۰۹
یک پیام تو بهز قهر عدو
۲۱۰
عمل صد هزار لشکر باد
۲۱۱
یک غلام ترا بموقف حرب
۲۱۲
اثر صد هزار سرور باد
۲۱۳
طوع حکم تو هفت گردونست
۲۱۴
صیت مهر تو هفت اختر باد
۲۱۵
هفت اندام تو بحل و بعقد
۲۱۶
سبب نظم هفت کشور باد
۲۱۷
تا قضا از جهان روان باشد
۲۱۸
امر تو با قضا برابر باد
۲۱۹
تخت خوارزمشاه عالی باد
۲۲۰
عالم از دشمنانش خالی باد