غزل شمارهٔ ۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مه من، بجلوه گاهی که ترا شنودم آنجا
۲
جگرم ز غصه خون شد، که چرا نبودم آنجا؟
۳
گه سجده خاک راهت بسرشک می کنم گل
۴
غرض آنکه دیر ماند اثر سجودم آنجا
۵
من و خاک آستانت، که همیشه سرخ رویم
۶
بهمین قدر که روزی رخ زرد سودم آنجا
۷
بطواف کویت آیم، همه شب، بیاد روزی
۸
که نیازمندی خود بتو می نمودم آنجا
۹
پس ازین جفای خوبان ز کسی وفا نجویم
۱۰
که دگر کسی نمانده که نیازمودم آنجا
۱۱
بسر رهش، هلالی، ز هلاک من کرا غم؟
۱۲
چو تفاوتی ندارد عدم و وجودم آنجا