متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر برون می آید، آن بیرحم، زارم می کشد
۲
ور نمی آید، بدرد انتظارم می کشد
۳
گر، معاذ الله، نباشد دولت دیدار او
۴
محنت هجران باندک روزگارم می کشد
۵
ای که گویی: بر سر آن کوی خواهی کشته شد
۶
راضیم، بالله، اگر دانم که یارم می کشد
۷
هر گه امسالش عتاب آلوده می بینم بخود
۸
یاد آن مسکین نوازیهای پارم می کشد
۹
چون برون آید، کله کج کرده، دامن بر زده
۱۰
دیدن جولان آن چابک سوارم می کشد
۱۱
ساقیا، امشب که مستم لطف کن خونم بریز
۱۲
ور نه، چون فردا شود، رنج خمارم می کشد
۱۳
زیر بار غم، هلالی، کار من جان کندنست
۱۴
وه! که آخر محنت این کار و بارم می کشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.