متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عجب! که رسم وفا هرگز آن پری داند
۲
پری کجا روش آدمی گری داند؟
۳
دلم بعشوه ربود اول و ندانستم
۴
که آخر اینهمه شوخی و دلبری داند
۵
بعاشقان ستم دوست عین مصلحتست
۶
که شاه مصلحت کار لشکری داند
۷
حدیث لعل خود از چشم درفشانم پرس
۸
که قد گوهر سیراب گوهری داند
۹
بناز گفت: هلالی کمینه بنده ماست
۱۰
زهی سعادت! اگر بنده پروری داند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.