متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جهان و هر چه درو هست پایدار نماند
۲
بیار باده، که عالم بیک قرار نماند
۳
غنیمتی شمر، ای گل، نوای عشرت بلبل
۴
که برگ ریز خزان آید و بهار نماند
۵
تو مست باده نازی، ولی مناز، که آخر
۶
ز مستییی ، که تو داری، بجز خمار نماند
۷
بسی نماند که: خاکم ز تند باد فراقت
۸
روان بگردد و زان گرد هم غبار نماند
۹
برو ز هجر، هلالی، ز روزگار چه نالی؟
۱۰
معینست که: این روز و روزگار نماند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.