غزل شمارهٔ ۱۴۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خوبرویان، چون بشوخی قصد مرغ دل کنند
۲
اولش سازند صید و آخرش بسمل کنند
۳
یارب، این سنگین دلان را شیوه رحمی بده
۴
تا مراد عاشق بیچاره را حاصل کنند
۵
چون تو سروی برنخیزد، گر چه در باغ بهشت
۶
خاک آدم را بآب زندگانی گل کنند
۷
پیش ما بر روی جانان پرده می دارد رقیب
۸
کاشکی آن پرده را بر روی او حایل کنند
۹
فتنه است آن چشم و او را خواب مستی لایقست
۱۰
مردم بد مست را آن به که لایعقل کنند
۱۱
گر بعمری گوید از من با رقیبان یک سخن
۱۲
صد سخن گویند و از یاد منش غافل کنند
۱۳
آن مه، از روی کرم، سوی هلالی مایلست
۱۴
آه! اگر اغیار سوی دیگرش مایل کنند