متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کاکل ز چه بگذاشته ای تا کمر خود؟
۲
مگذار بلاهای چنین را بسر خود
۳
رفتار ترا، گر ملک از عرش ببیند
۴
آید بزمین فرش کند بال و پر خود
۵
چشم تو نهان یک نظر از لطف بینداخت
۶
ما را ز چه انداخته ای از نظر خود؟
۷
دیروز ز حال همه عالم خبرم بود
۸
امروز چنانم که: ندارم خبر خود
۹
در عشق تو از من اثری بیش نماندست
۱۰
نزدیک شد آن دم که نیابم اثر خود
۱۱
من کشته شوم به که جدا افتم از آن در
۱۲
زارم بکش و دور میفگن ز در خود
۱۳
دور از تو چه گویم: بچه حالست هلالی؟
۱۴
درمانده بدرد دل خونین جگر خود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.