امیر معزی · غزلیات

شمارهٔ ۴۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عمری گذاشتم صنما در وفای تو
۲
وز صد هزارگونه‌ کشیدم جفای تو
۳
آن چیست از جفا که نکردی به جای من
۴
وان چیست از وفا که نکردم به جای تو
۵
مسکین دلم‌گر از تو کشیدست صد جفا
۶
یک دم زدن سُتُه نشدست از وفای تو
۷
گویند مردمان که بود ذره در هوا
۸
من لاجرم چو ذره شدم در هوای تو
۹
در عشق تو بنالم از چشم خویشتن
۱۰
کاین چشم من فکند مرا در بلای تو

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.