امیر معزی · غزلیات

شمارهٔ ۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر یار نگارینم در من نگرانستی
۲
بار غم و رنج او بر من نه‌ گرانستی
۳
ور غمزهٔ غمارش رازش نگشادستی
۴
از خلق جهان رازم همواره نهانستی
۵
گویی چو بهشتستی آراسته و خرم
۶
گر دوست به کوی من گه‌گه گذرانستی
۷
ای کاش که قوت من بودی ز دو یاقوتش
۸
تا بر سر او چشمم یاقوت نشانستی
۹
ای کاش که از بزمم غایب نشدی هرگز
۱۰
تا بزم من از رویش چون لاله ستانستی
۱۱
رخسار چو ماه او بگرفت ز خط هاله
۱۲
گر مه نگرفتستی آن خط نه چنانستی

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.