متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۸۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بیمار عشق را چه مداوا کند طبیب
۲
تعلیم عاقلانه مده گو مرا ادیب
۳
ما توبه در مقابل عصیان نیاوریم
۴
تمکین عاقلان ز مجانین بود عجیب
۵
زنّار اگر ببندم و ساکن شوم به دیر
۶
ماییم و عشق و هرچه اشارت کند حبیب
۷
در دین توبه مذهب ما هیچ فرق نیست
۸
از طیلسان ملت اسلام بر صلیب
۹
آری تو بر مراتب ابداع طالبی
۱۰
اما تو را نصیب نکردند از آن نصیب
۱۱
احول به هیچ وجه نبوده ست راست ببین
۱۲
زین پیش گفته اند که اعما بود غریب
۱۳
با مدعی بگوی نزاری که روی دوست
۱۴
پوشیده نیست الّا بر دیده ی رقیب
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.