زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۷۶۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
صبح دَم دوش برآورد منادی بلبل
۲
هین که باز از تُتُقِ غنچه برون آمد گل
۳
مطربِ زهره نوا ساقیِ خورشید لقا
۴
خوش بود خاصه که بر طلعتِ گل نوشی مُل
۵
نازکان سرخوش و برطرفِ چمن طوف کنان
۶
مرغکان مست و در افکنده به بستان غلغل
۷
وقت را باش به نقد و طمع از نسیه ببُر
۸
دیرگاه است که این سیل ببرده ست آن پُل
۹
بلبلِ شیفته از جرعۀ جامِ میِ شوق
۱۰
مست باشد نه چو قمری ز شرابِ آمل
۱۱
نروی در پیِ دل تا نشوی خوار چو من
۱۲
هر که او در پیِ دل رفت در افتاد به کل
۱۳
گر به شب طوق کنم زلفِ دل آرام به روز
۱۴
شحنه بر گردنِ من گو به غرامت نه غل
۱۵
دیده پیش است اگر خار گزاید ور نیش
۱۶
سینه کردم سپر ار تیغ زند ور تاول
۱۷
بر نزاریِ نزار این همه تشنیعِ رقیب
۱۸
باغ بان برد گل و شیفته بر گل بلبل

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.