شمارهٔ ۷۷۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کرد آشکار بادِ بهاری نهانِ گل
۲
وز گشتِ روزگار یقین شد گمانِ گل
۳
اندوه و غم نهان شد و لهو و طرب یقین
۴
تا گشت آشکار جمالِ نهانِ گل
۵
تا باز شد دو دیدۀ ابر از گریستن
۶
یک دم قرار نیست ز خنده دهانِ گل
۷
چون گل ز کبر و ناز نگوید همی سخن
۸
بلبل بود به وقتِ سخن ترجمانِ گل
۹
گویی نسیم دعوتِ عیسی همی دهد
۱۰
هر باد کان برون جهد از بادبانِ گل
۱۱
شاخِ گل آسمان شد و از ابرِ نو بهار
۱۲
پر مشتری و زهره شود آسمانِ گل
۱۳
ای من غلامِ خالِ رخ ماه رویِ خویش
۱۴
چون نقطه ای ز مشک زده بر میانِ گل
۱۵
از لعل سیم دارد و از مشکِ ناب چشم
۱۶
آن در میانِ یاسمن این در میانِ گل