زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · غزلیات

شمارهٔ ۷۸۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بلبل ز شاخِ سرو چو بر زد نوایِ گل
۲
بر دست گیر باده و بنشین به پایِ گل
۳
نوروز کنجِ خانه گرفتن دریغِ می
۴
پهلوی خار حیفِ عظیم است جایِ گل
۵
فرهاد خوانده ای که چه کرد از هوایِ دل
۶
خسرو شنیده ای که چه دید از برایِ گل
۷
گل را عزیز دار و به بیگانه دل مده
۸
حیف است کرده در سرِ خاری وفایِ گل
۹
ضایع مکن چو بلبلِ شوریده روزگار
۱۰
مسکین شده به جان و به دل مبتلایِ گل
۱۱
چون ز اعتدالِ نشو و نمایِ ربیع شد
۱۲
روشن فضایِ باغ ز فّرِ لقایِ گل
۱۳
بارِ دگر شکایت و تشنیع کرده پیش
۱۴
با باغ بان گرفته ز سر ماجرایِ گل
۱۵
دریاب گو دو هفته وصال و مکن فضول
۱۶
با گل قرار گیر به خلوت سرایِ گل
۱۷
خوش موسمی ست خاصه دو آهنگ کرده اند
۱۸
بلبل نوایِ سرو و نزاری نوایِ گل

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.