متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تا دم باد صبا بگشا دست
۲
گرهی از دل ما بگشا دست
۳
هر فتوحی که جهانراست ز گل
۴
همه از باد هوا بگشادست
۵
نقش بدان چمن را همه کار
۶
ار نفسهای صبا بگشادست
۷
لاله پنداری عطّار بهار
۸
نافۀ مشک خطا بگشادست
۹
میزبا نیست چمن خندان روی
۱۰
غنچه زان بند قبا بگشادست
۱۱
دل سوسن ز که آزرده شدست
۱۲
که زبانرا بجفا بگشادست
۱۳
از تهی دستی، بیچاره چنار
۱۴
دست خواهش چو گدابگشادست
۱۵
تا گلش خردکی زر بخشد
۱۶
پنجه پیشش بدعا بگشادست
۱۷
ابر را گر نه برو دل سوزست
۱۸
آبش از دیده چرا بگشادست؟
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.