متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آنچه عشق تو در جهان کردست
۲
بالله ار دور آسمان کردست
۳
مهر تو با دلم چه کین دارد؟
۴
که دلم برد و قصد جان کردست
۵
آن نه خالت، عکس دیده ما
۶
بر رخ نازکت نشان کردست
۷
هست نام کلاه تو شب پوش
۸
زانکه زلف ترا نهان کردست
۹
آفتاب از رخت سپر بفکند
۱۰
ورچه صد تیغ بر میان کردست
۱۱
تا بیاموخت از تو عشوه گری
۱۲
سالها آسمان دران کردست
۱۳
بر من آن زلف پیچ پیچ آخر
۱۴
روی پرچین چرا چنان کردست؟
۱۵
عشوه ام داده است و بستده جان
۱۶
راستی را بسی زیان کردست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.