متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۴۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زلف تو کان همه سرها دارد
۲
گوییا هیچ سرما دارد
۳
گرد روی تو چرا حلقه کند
۴
گر نه با ما سر سودا دارد؟
۵
سرکشی چون نکند هندویی
۶
کان همه نعمت و کالا دارد؟
۷
من نگویم که چه دارد زلفت
۸
هر چه دارد همه زیبا دارد
۹
خرمنی مشک فراهم کردست
۱۰
دامنی عنبر سارا دارد
۱۱
از لب و عارض و خطّ و دهنت
۱۲
شکر و عنبر و دیبا دارد
۱۳
بالش نقره و درج یاقوت
۱۴
رشتۀ لؤلؤ لالا دارد
۱۵
بسر تو که ندارد سلطان
۱۶
آنچه زلف تو بتنها دارد
۱۷
قد من گشت دو تاتا گویند
۱۸
کان دو تا زلف تو همتا دارد
۱۹
نافة مشک اگرش خود بودست
۲۰
جگر سوخته از ما دارد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.