کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دلبرم رسم خود چنین دارد
۲
که دل دوستان غمین دارد
۳
از پی یک حدیث دامن گیر
۴
صد جواب اندر آستین دارد
۵
حلقة زلف او ز بلعجبی
۶
چرخ پیروزه در نگین دارد
۷
زلف پرچین زنگی آسایش
۸
حکم بر زنگبار و چین دارد
۹
نز تواضع، ز سرکشی باشد
۱۰
سر که پیش تو بر زمین دارد
۱۱
نشود خود به کوی او نزدیک
۱۲
هر که او عقل دوربین دارد
۱۳
گرد کوی وی آنکسی گردد
۱۴
که ملالش ز عقل و دین دارد
۱۵
نخورد هیچ غم بهستی خویش
۱۶
هر که دلدار نازنین دارد
۱۷
تن مومین نپرورد چون شمع
۱۸
هر که او جان آتشین دارد
۱۹
برهاند ترا ز هستی خویش
۲۰
عشق خود خاصیت همین دارد

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.