Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۱۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
من نه آنم که ز کویت بجفا بر گردم
۲
یا ز عشق تو بصر گونه بلا برگردم
۳
بیقینم که چو زلف تو نیاید بکفم
۴
نافه یی، گر بهمۀ چین و خطا برگردم
۵
جان شود قالب من و تو بر تو کر یک دم
۶
بسر کوی تو چون باد صبا بر گردم
۷
قبلۀ جان منسست آن خم ابروی بطاق
۸
زان نماز آورم او را که سزا برگردم
۹
من و برگشتن ازین قبله؟ که می فرماید؟
۱۰
رخصتی بایدم از خطّ تو تا برگردم
۱۱
لطف از آن افزونتر؟ صورت از آن موزون تر؟
۱۲
دل ازین پرخون تر؟ ایمه چرا برگردم؟
۱۳
زلف و روی و لب و دندان و خط و خالش بین
۱۴
با کجا عشق نبازم؟ ز کجا برگردم؟
۱۵
گر بشمشیر جفاهام پی جانم بزنی
۱۶
حاش لله که بجز گرد وفا برگردم
۱۷
گر تو دشنام و جفاهام از آن می گویی
۱۸
تا چو سخت آیدم از کوی شما برگردم
۱۹
از تو ما را طمع کشتن و خون ریختن است
۲۰
نیست ممکن که بدشنام و جفا برگردم

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.