متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۳۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای رنگ عارض تو، آتش در آب بسته
۲
وی چین طرّة تو ، از مشک ناب بسته
۳
جادوی غمزۀ تو ،بگشاده دست صنعت
۴
بر عارض تو از خط، نقشی بر آب بسته
۵
نرگس ز شرم چشمت، در پیش سرفکنده
۶
غنچه بدست حسنت، بر رخ نقاب بسته
۷
روی تو کرده روشن آفاق را وانگه
۸
پی کور کرده، آنرا ، بر افتاب بسته
۹
هم شاخ ارغوانرا ، لعل تو خون گشاده
۱۰
هم چشم نرگسانرا، جزع تو خواب بسته
۱۱
در چنگ فرقت تو ، هستم من شکسته
۱۲
در چار میخ محنت، همچون رباب بسته
۱۳
آخر بدیدم ای جان، در دور خوبی تو
۱۴
دست خطا گشاده، پای صواب بسته
۱۵
گفتی که بی وفایی، شرمت ز خود نیاید
۱۶
افسوس اگر نبودی، راه جواب بسته
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.