متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۳۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای غمزۀ تیز تو جگر خواره
۲
وی لعل تو طیرۀ شکر پاره
۳
هم وعدۀ تو دراز بی حاصل
۴
هم چشم ضعیف تو ستمکاره
۵
برگشته بصد هزار نومیدی
۶
از کوی تو عاشقان بیچاره
۷
همچون گل و لاله و خور پیشت
۸
بر خاک همی نهند رخساره
۹
مگذار که زلفکان هندویت
۱۰
ناهمواری کنند همواره
۱۱
هر گه که کنم حدیث وصل تو
۱۲
گوید غم تو که هان، دگر باره
۱۳
شد در دل ما بدولت عشقت
۱۴
غم خانه نشین و صبر آواره
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.