Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۳۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مرا دلیست هوس خانۀ غم آبادی
۲
که گر بدور فتادی مرا به افتادی
۳
طرب نکوهی، انده کشی، غم اندوزی
۴
ز کار عیش پشیمان، بدرد دل شادی
۵
درو بهر سر مویی نهفته درد دلی
۶
درو بهر سر انگشت، خار بیداری
۷
بسان شعلۀ انگشت هر نفس که زنم
۸
برو چنان که بر آتش براوفتد بادی
۹
تنم ز خون جگر گشته بود مالامال
۱۰
اگر نه نایژةۀ خون ز دیده بگشادی
۱۱
بدام خوبان صد ره فتاد و بیرون جست
۱۲
ولی فتاد ازین ره بدست استادی
۱۳
بدین صفت که منم یار ار بدانستی
۱۴
به پرسش ار نشدی رنجه، کس فرستادی

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.