شمارهٔ ۱۷۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای جان و جهانرا مدد از لطف و دمت
۲
حیران شده عقل از صفت و بیش و کمت
۳
روزی صد بار همچو زلف بخمت
۴
اندیشه فرو رفته ز سر تا قدمت
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.