شمارهٔ ۱۷۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای جان جهان را مدد از لطف دمت
۲
حیران شده عقل از صفت بیش و کمت
۳
روزی صدبار همچو زلف بخدمت
۴
اندیشه ز سر رفته فرو تا قدمت
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.