شمارهٔ ۱۱۰ - و قال ایضاً
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بخشید خواجه دوش مرا اسب خاص خویش
۲
و انصاف این بود همه از طبع مکرمش
۳
و ربا ورم نداری آنک برو ببین
۴
اسبیست تنگ بسته و لیکن بر آخورش
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.