متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · قطعات

شمارهٔ ۱۰۹ - ایضاً له

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زهی ستوده خصالی که با کفایت تو
۲
همی نیارد تیر فلک تغفّل کرد
۳
تویی که هرکه زخاک جناب تو بگذشت
۴
همه حکایت دلداری و تفضّل کرد
۵
زرنگ خامه و نظم حدیث تو هر سال
۶
عروس ملک بزّر و گهر تجمّل کرد
۷
نسیم خلق تو با سینه های غمگینان
۸
همان کند که دم نو بهار با گل کرد
۹
چو سنگ زیر تویی آسیای ملکت
۱۰
ضرورتست ترا بارما تحمّل کرد
۱۱
به آب لطف تو میگردد آسیای هنر
۱۲
هزارباره خرد اندرین تأمّل کرد
۱۳
بخدمت تو رهی را وسیلت خود ساخت
۱۴
کسی که عمر خود اندر سر توکّل کرد
۱۵
چنان مکن که خجل گردد اندرین که رهی
۱۶
به پای مردی لطف تو این تقبّل کرد
۱۷
ببین چگونه بود در مقام بخشایش
۱۸
کسی که از همه عالم بمن توسّل کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.