شمارهٔ ۱۳۰ - وله ایضا
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
توقّف چون بود در آنچه صاحب
۲
بنوک کلک خود فرموده باشد
۳
همانا در نیارد بست گردون
۴
دری کاقبال تو بگشوده باشد
۵
ولیک از روی طالع کارمن خود
۶
میسّر بی جگر کم بوده باشد
۷
رهی کو خرمن انفاس خود را
۸
به کیل مدحتت پیموده باشد
۹
پس از توقیع عالی کاندرین شهر
۱۰
نباشد کس که آن نشنوده باشد
۱۱
سزد کز نعمتت چون گرگ یوسف
۱۲
شکم خالی ،خالی آلوده باشد