متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ظهیر فاریابی · قطعات

شمارهٔ ۵۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای به شش ضرب از جهان در نرد جباری فِره
۲
تا ابد دوات روان بادا و حکمت بر نفاذ
۳
گر چه اقبال تو از راه محابا دور چند
۴
یافت با خصمت لباساتی بسی نرد گشاد
۵
زخم تیغ بندگانت بس موافق بود و نیز
۶
کعبتینهایی که پیکرش آن چنان یاری بداد
۷
لاجرم چون کعبتینش باز مالیدی به وقت
۸
داو افزون کرده اندر ششدر خذلان فتاد
۹
با تو زین پس دست در خصل تعدی چون کند
۱۰
چون یقینش شد که خصلی نیز می نتوان نهاد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.