شمارهٔ ۵۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای به شش ضرب از جهان در نرد جباری فِره
۲
تا ابد دوات روان بادا و حکمت بر نفاذ
۳
گر چه اقبال تو از راه محابا دور چند
۴
یافت با خصمت لباساتی بسی نرد گشاد
۵
زخم تیغ بندگانت بس موافق بود و نیز
۶
کعبتینهایی که پیکرش آن چنان یاری بداد
۷
لاجرم چون کعبتینش باز مالیدی به وقت
۸
داو افزون کرده اندر ششدر خذلان فتاد
۹
با تو زین پس دست در خصل تعدی چون کند
۱۰
چون یقینش شد که خصلی نیز می نتوان نهاد