متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۸۲ - سؤال کردن رسول روم از عمر رضی‌الله عنه از سبب ابتلای ارواح با این آب و گل جسم

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفت یا عمر چه حکمت بود و سر
۲
حبس آن صافی درین جای کدر
۳
آب صافی در گلی پنهان شده
۴
جان صافی بستهٔ ابدان شده
۵
گفت تو بحثی شگرفی می‌کنی
۶
معنیی را بند حرفی می‌کنی
۷
حبس کردی معنی آزاد را
۸
بند حرفی کرده‌ای تو یاد را
۹
از برای فایده این کرده‌ای
۱۰
تو که خود از فایده در پرده‌ای
۱۱
آنک از وی فایده زاییده شد
۱۲
چون نبیند آنچ ما را دیده شد
۱۳
صد هزاران فایده‌ست و هر یکی
۱۴
صد هزاران پیش آن یک اندکی
۱۵
آن دم نطقت که جزو جزوهاست
۱۶
فایده شد کل کل خالی چراست
۱۷
تو که جزوی کار تو با فایده‌ست
۱۸
پس چرا در طعن کل آری تو دست
۱۹
گفت را گر فایده نبود مگو
۲۰
ور بود هل اعتراض و شکر جو
۲۱
شکر یزدان طوق هر گردن بود
۲۲
نی جدال و رو ترش کردن بود
۲۳
گر ترش‌رو بودن آمد شکر و بس
۲۴
پس چو سرکه شکرگویی نیست کس
۲۵
سرکه را گر راه باید در جگر
۲۶
گو بشو سرکنگبین او از شکر
۲۷
معنی اندر شعر جز با خبط نیست
۲۸
چون قلاسنگست و اندر ضبط نیست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۲ نیازمند تصمیم۲ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

گل و بلبل

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← گل و بلبل

Matched curated alias: گل; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.