متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۲۵ - در معنی آنک آنچ ولی کند مرید را نشاید گستاخی کردن و همان فعل کردن کی حلوا طبیب را زیان ندارد اما بیماران را زیان دارد و سرما و برف انگور را زیان ندارد اما غوره را زیان دارد کی در راهست کی لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تاخر

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر ولی زهری خورد نوشی شود
۲
ور خورد طالب سیه‌هوشی شود
۳
رب هب لی از سلیمان آمدست
۴
که مده غیر مرا این ملک دست
۵
تو مکن با غیر من این لطف و جود
۶
این حسد را ماند اما آن نبود
۷
نکتهٔ لا ینبغی می‌خوان بجان
۸
سر من بعدی ز بخل او مدان
۹
بلک اندر ملک دید او صد خطر
۱۰
موبمو ملک جهان بد بیم سر
۱۱
بیم سر با بیم سر با بیم دین
۱۲
امتحانی نیست ما را مثل این
۱۳
پس سلیمان همتی باید که او
۱۴
بگذرد زین صد هزاران رنگ و بو
۱۵
با چنان قوت که او را بود هم
۱۶
موج آن ملکش فرو می‌بست دم
۱۷
چون برو بنشست زین اندوه گرد
۱۸
بر همه شاهان عالم رحم کرد
۱۹
شد شفیع و گفت این ملک و لوا
۲۰
با کمالی ده که دادی مر مرا
۲۱
هرکه را بدهی و بکنی آن کرم
۲۲
او سلیمانست وانکس هم منم
۲۳
او نباشد بعدی او باشد معی
۲۴
خود معی چه بود منم بی‌مدعی
۲۵
شرح این فرضست گفتن لیک من
۲۶
باز می‌گردم به قصهٔ مرد و زن
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.