متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۲۸ - تعیین کردن زن طریق طلب روزی کدخدای خود را و قبول کردن او

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفت زن یک آفتابی تافتست
۲
عالمی زو روشنایی یافتست
۳
نایب رحمان خلیفهٔ کردگار
۴
شهر بغدادست از وی چون بهار
۵
گر بپیوندی بدان شه شه شوی
۶
سوی هر ادبیر تا کی می‌روی
۷
همنشینی با شهان چون کیمیاست
۸
چون نظرشان کیمیایی خود کجاست
۹
چشم احمد بر ابوبکری زده
۱۰
او ز یک تصدیق صدیق آمده
۱۱
گفت من شه را پذیرا چون شوم
۱۲
بی بهانه سوی او من چون روم
۱۳
نسبتی باید مرا یا حیلتی
۱۴
هیچ پیشه راست شد بی‌آلتی
۱۵
همچو مجنونی که بشنید از یکی
۱۶
که مرض آمد به لیلی اندکی
۱۷
گفت آوه بی بهانه چون روم
۱۸
ور بمانم از عیادت چون شوم
۱۹
لیتنی کنت طبیبا حاذقا
۲۰
کنت امشی نحو لیلی سابقا
۲۱
قل تعالوا گفت حق ما را بدان
۲۲
تا بود شرم‌اشکنی ما را نشان
۲۳
شب‌پران را گر نظر و آلت بدی
۲۴
روزشان جولان و خوش حالت بدی
۲۵
گفت چون شاه کرم میدان رود
۲۶
عین هر بی‌آلتی آلت شود
۲۷
زانک آلت دعوی است و هستی است
۲۸
کار در بی‌آلتی و پستی است
۲۹
گفت کی بی‌آلتی سودا کنم
۳۰
تا نه من بی‌آلتی پیدا کنم
۳۱
پس گواهی بایدم بر مفلسی
۳۲
تا مرا رحمی کند شاه غنی
۳۳
تو گواهی غیر گفت و گو و رنگ
۳۴
وا نما تا رحم آرد شاه شنگ
۳۵
کین گواهی که ز گفت و رنگ بد
۳۶
نزد آن قاضی القضاة آن جرح شد
۳۷
صدق می‌خواهد گواه حال او
۳۸
تا بتابد نور او بی قال او
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.