متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۷ - بسته شدن تقریر معنی حکایت به سبب میل مستمع به استماع ظاهر صورت حکایت

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کی گذارد آنک رشک روشنیست
۲
تا بگویم آنچ فرض و گفتنیست
۳
بحر کف پیش آرد و سدی کند
۴
جر کند وز بعد جر مدی کند
۵
این زمان بشنو چه مانع شد مگر
۶
مستمع را رفت دل جای دگر
۷
خاطرش شد سوی صوفی قنق
۸
اندر آن سودا فرو شد تا عنق
۹
لازم آمد باز رفتن زین مقال
۱۰
سوی آن افسانه بهر وصف حال
۱۱
صوفی آن صورت مپندار ای عزیز
۱۲
همچو طفلان تا کی از جوز و مویز
۱۳
جسم ما جوز و مویزست ای پسر
۱۴
گر تو مردی زین دو چیز اندر گذر
۱۵
ور تو اندر نگذری اکرام حق
۱۶
بگذراند مر ترا از نه طبق
۱۷
بشنو اکنون صورت افسانه را
۱۸
لیک هین از که جداکن دانه را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

شخصیت‌ها

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیشامل شخصیت

صوفی

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

شامل شخصیت ← صوفی

Matched curated alias: صوفی; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.