متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفت غیر راستی نرهاندت
۲
داد سوی راستی می‌خواندت
۳
راست گو تا وا رهی از چنگ من
۴
مکر ننشاند غبار جنگ من
۵
گفت چون دانی دروغ و راست را
۶
ای خیال اندیش پر اندیشه‌ها
۷
گفت پیغامبر نشانی داده است
۸
قلب و نیکو را محک بنهاده است
۹
گفته است الکذب ریب فی القلوب
۱۰
گفت الصدق طمانین طروب
۱۱
دل نیارامد ز گفتار دروغ
۱۲
آب و روغن هیچ نفروزد فروغ
۱۳
در حدیث راست آرام دلست
۱۴
راستیها دانهٔ دام دلست
۱۵
دل مگر رنجور باشد بد دهان
۱۶
که نداند چاشنی این و آن
۱۷
چون شود از رنج و علت دل سلیم
۱۸
طعم کذب و راست را باشد علیم
۱۹
حرص آدم چون سوی گندم فزود
۲۰
از دل آدم سلیمی را ربود
۲۱
پس دروغ و عشوه‌ات را گوش کرد
۲۲
غره گشت و زهر قاتل نوش کرد
۲۳
کزدم از گندم ندانست آن نفس
۲۴
می‌پرد تمییز از مست هوس
۲۵
خلق مست آرزواند و هوا
۲۶
زان پذیرااند دستان ترا
۲۷
هر که خود را از هوا خو باز کرد
۲۸
چشم خود را آشنای راز کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.