متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۷۴ - فضیلت حسرت خوردن آن مخلص بر فوت نماز جماعت

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آن یکی می‌رفت در مسجد درون
۲
مردم از مسجد همی‌آمد برون
۳
گشت پرسان که جماعت را چه بود
۴
که ز مسجد می برون آیند زود
۵
آن یکی گفتش که پیغامبر نماز
۶
با جماعت کرد و فارغ شد ز راز
۷
تو کجا در می‌روی ای مرد خام
۸
چونک پیغامبر بدادست السلام
۹
گفت آه و دود از آن اه شد برون
۱۰
آه او می‌داد از دل بوی خون
۱۱
آن یکی گفتا بده آن آه را
۱۲
وین نماز من ترا بادا عطا
۱۳
گفت دادم آه و پذرفتم نماز
۱۴
او ستد آن آه را با صد نیاز
۱۵
شب بخواب اندر بگفتش هاتفی
۱۶
که خریدی آب حیوان و شفا
۱۷
حرمت این اختیار و این دخول
۱۸
شد نماز جملهٔ خلقان قبول
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.