متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۷۳ - راست گفتن ابلیس ضمیر خود را به معاویه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از بن دندان بگفتش بهر آن
۲
کردمت بیدار می‌دان ای فلان
۳
تا رسی اندر جماعت در نماز
۴
از پی پیغامبر دولت‌فراز
۵
گر نماز از وقت رفتی مر ترا
۶
این جهان تاریک گشتی بی ضیا
۷
از غبین و درد رفتی اشکها
۸
از دو چشم تو مثال مشکها
۹
ذوق دارد هر کسی در طاعتی
۱۰
لاجرم نشکیبد از وی ساعتی
۱۱
آن غبین و درد بودی صد نماز
۱۲
کو نماز و کو فروغ آن نیاز
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.