Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۹۰ - ترسیدن کودک از آن شخص صاحب جثه و گفتن آن شخص کی ای کودک مترس کی من نامردم

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کنک زفتی کودکی را یافت فرد
۲
زرد شد کودک ز بیم قصد مرد
۳
گفت ایمن باش ای زیبای من
۴
که تو خواهی بود بر بالای من
۵
من اگر هولم مخنث دان مرا
۶
همچو اشتر بر نشین می‌ران مرا
۷
صورت مردان و معنی این چنین
۸
از برون آدم درون دیو لعین
۹
آن دهل را مانی ای زفت چو عاد
۱۰
که برو آن شاخ را می‌کوفت باد
۱۱
روبهی اشکار خود را باد داد
۱۲
بهر طبلی همچو خیک پر ز باد
۱۳
چون ندید اندر دهل او فربهی
۱۴
گفت خوکی به ازین خیک تهی
۱۵
روبهان ترسند ز آواز دهل
۱۶
عاقلش چندان زند که لا تقل

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira