متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۹۰ - ترسیدن کودک از آن شخص صاحب جثه و گفتن آن شخص کی ای کودک مترس کی من نامردم

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کنک زفتی کودکی را یافت فرد
۲
زرد شد کودک ز بیم قصد مرد
۳
گفت ایمن باش ای زیبای من
۴
که تو خواهی بود بر بالای من
۵
من اگر هولم مخنث دان مرا
۶
همچو اشتر بر نشین می‌ران مرا
۷
صورت مردان و معنی این چنین
۸
از برون آدم درون دیو لعین
۹
آن دهل را مانی ای زفت چو عاد
۱۰
که برو آن شاخ را می‌کوفت باد
۱۱
روبهی اشکار خود را باد داد
۱۲
بهر طبلی همچو خیک پر ز باد
۱۳
چون ندید اندر دهل او فربهی
۱۴
گفت خوکی به ازین خیک تهی
۱۵
روبهان ترسند ز آواز دهل
۱۶
عاقلش چندان زند که لا تقل
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.