زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۰۹ - در بیان آنک نقض عهد و توبه موجب بلا بود بلک موجب مسخ است چنانک در حق اصحاب سبت و در حق اصحاب مایدهٔ عیسی و جعل منهم القردة و الخنازیر و اندرین امت مسخ دل باشد و به قیامت تن را صورت دل دهند نعوذ بالله

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نقض میثاق و شکست توبه‌ها
۲
موجب لعنت شود در انتها
۳
نقض توبه و عهد آن اصحاب سبت
۴
موجب مسخ آمد و اهلاک و مقت
۵
پس خدا آن قوم را بوزینه کرد
۶
چونک عهد حق شکستند از نبرد
۷
اندرین امت نبد مسخ بدن
۸
لیک مسخ دل بود ای بوالفطن
۹
چون دل بوزینه گردد آن دلش
۱۰
از دل بوزینه شد خوار آن گلش
۱۱
گر هنر بودی دلش را ز اختبار
۱۲
خوار کی بودی ز صورت آن حمار
۱۳
آن سگ اصحاب خوش بد سیرتش
۱۴
هیچ بودش منقصت زان صورتش
۱۵
مسخ ظاهر بود اهل سبت را
۱۶
تا ببیند خلق ظاهر کبت را
۱۷
از ره سر صد هزاران دگر
۱۸
گشته از توبه شکستن خوک و خر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.