بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمانخانه و اندیشههای مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشههای غم و شادی چون شخص مهماندوست غریبنواز خلیلوار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و ممن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هست مهمانخانه این تن ای جوان
۲
هر صباحی ضیف نو آید دوان
۳
هین مگو کین مانند اندر گردنم
۴
که هم اکنون باز پرد در عدم
۵
هرچه آید از جهان غیبوش
۶
در دلت ضیفست او را دار خوش
