متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · دیوان اشعار

غزل ۱۰۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست
۲
بیا بیا که غلام توام بیا ای دوست
۳
اگر جهان همه دشمن شود ز دامن تو
۴
به تیغ مرگ شود دست من رها ای دوست
۵
سرم فدای قفای ملامتست چه باک
۶
گرم بود سخن دشمن از قفا ای دوست
۷
به ناز اگر بخرامی جهان خراب کنی
۸
به خون خسته اگر تشنه‌ای هلا ای دوست
۹
چنان به داغ تو باشم که گر اجل برسد
۱۰
به شرعم از تو ستانند خونبها ای دوست
۱۱
وفای عهد نگه دار و از جفا بگذر
۱۲
به حق آن که نیم یار بی‌وفا ای دوست
۱۳
هزار سال پس از مرگ من چو بازآیی
۱۴
ز خاک نعره برآرم که مرحبا ای دوست
۱۵
غم تو دست برآورد و خون چشمم ریخت
۱۶
مکن که دست برآرم به ربنا ای دوست
۱۷
اگر به خوردن خون آمدی هلا برخیز
۱۸
و گر به بردن دل آمدی بیا ای دوست
۱۹
بساز با من رنجور ناتوان ای یار
۲۰
ببخش بر من مسکین بی‌نوا ای دوست
۲۱
حدیث سعدی اگر نشنوی چه چاره کند
۲۲
به دشمنان نتوان گفت ماجرا ای دوست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.