متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · دیوان اشعار

غزل ۱۰۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست
۲
هزار جان عزیزت فدای جان ای دوست
۳
چنان به دام تو الفت گرفت مرغ دلم
۴
که یاد می‌نکند عهد آشیان ای دوست
۵
گرم تو در نگشایی کجا توانم رفت
۶
به راستان که بمیرم بر آستان ای دوست
۷
دلی شکسته و جانی نهاده بر کف دست
۸
بگو بیار که گویم بگیر هان ای دوست
۹
تنم بپوسد و خاکم به باد ریزه شود
۱۰
هنوز مهر تو باشد در استخوان ای دوست
۱۱
جفا مکن که بزرگان به خرده‌ای ز رهی
۱۲
چنین سبک ننشینند و سرگران ای دوست
۱۳
به لطف اگر بخوری خون من روا باشد
۱۴
به قهرم از نظر خویشتن مران ای دوست
۱۵
مناسب لب لعلت حدیث بایستی
۱۶
جواب تلخ بدیعست از آن دهان ای دوست
۱۷
مرا رضای تو باید نه زندگانی خویش
۱۸
اگر مراد تو قتلست وارهان ای دوست
۱۹
که گفت سعدی از آسیب عشق بگریزد
۲۰
به دوستی که غلط می‌برد گمان ای دوست
۲۱
که گر به جان رسد از دست دشمنانم کار
۲۲
ز دوستی نکنم توبه همچنان ای دوست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.