غزل ۲۴۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند
۲
وآن ماه محتشم که چه گفتار می‌کند
۳
آن چشم مست بین که به شوخی و دلبری
۴
قصد هلاک مردم هشیار می‌کند
۵
دیوانه می‌کند دل صاحب تمیز را
۶
هر گه که التفات پری وار می‌کند
۷
ما روی کرده از همه عالم به روی او
۸
وآن سست عهد روی به دیوار می‌کند
۹
عاقل خبر ندارد از اندوه عاشقان
۱۰
خفته‌ست و عیب مردم بیدار می‌کند
۱۱
من طاقت شکیب ندارم ز روی خوب
۱۲
صوفی به عجز خویشتن اقرار می‌کند
۱۳
بیچاره از مطالعه روی نیکوان
۱۴
صد بار توبه کرد و دگربار می‌کند
۱۵
سعدی نگفتمت که خم زلف شاهدان
۱۶
دربند او مشو که گرفتار می‌کند