متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · بوستان

حکایت

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به خشم از ملک بنده‌ای سربتافت
۲
بفرمود جستن کسش در نیافت
۳
چو بازآمد از راه خشم و ستیز
۴
به شمشیر زن گفت خونش بریز
۵
به خون تشنه جلاد نامهربان
۶
برون کرد دشنه چو تشنه زبان
۷
شنیدم که گفت از دل تنگ ریش
۸
خدایا بحل کردمش خون خویش
۹
که پیوسته در نعمت و ناز و نام
۱۰
در اقبال او بوده‌ام دوستکام
۱۱
مبادا که فردا به خون منش
۱۲
بگیرند و خرم شود دشمنش
۱۳
ملک را چو گفت وی آمد به گوش
۱۴
دگر دیگ خشمش نیاورد جوش
۱۵
بسی بر سرش داد و بر دیده بوس
۱۶
خداوند رایت شد و طبل و کوس
۱۷
به رفق از چنان سهمگن جایگاه
۱۸
رسانید دهرش بدان پایگاه
۱۹
غرض زین حدیث آن که گفتار نرم
۲۰
چو آب است بر آتش مرد گرم
۲۱
تواضع کن ای دوست با خصم تند
۲۲
که نرمی کند تیغ برنده کند
۲۳
نبینی که در معرض تیغ و تیر
۲۴
بپوشند خفتان صد تو حریر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.