غزل ۱۹۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
می‌کشم زان تند خو گر صد تغافل می‌کند
۲
دیگری باشد کجا چندین تحمل می‌کند
۳
می‌کند فریاد بلبل از کمال شوق باد
۴
غنچه گویا خنده‌ای در کار بلبل می‌کند
۵
بر رخ چون زر سرشک همچو سیمم دید و گفت
۶
این گدا را بین که اظهار تجمل می‌کند
۷
زلف او دل برد و کاکل در پی جانست وای
۸
کانچه با جانم نکرد آن زلف، کاکل می‌کند
۹
می‌کند بی نوگلی خونابهٔ دل در کنار
۱۰
در چمن وحشی چنین دامن پر از گل می‌کند